وى نسب عالى و گوهر تابناك علويش را با فضائل و افتخارات بسيار بياراست . فضيلت پشتيبانى از دين و افتخار نشر دانش و فرهنگ ، خويشاوند و بيگانه را به تجليل و تكريمش وا مىداشت . ابن ابى الحديد در اين باره مىنويسد : وى نقيب دودمان ابى طالب و عالم و زاهد و اديب و شاعر آنان بوده و بر بلاد ديلم و كوهستان حكومت راند و جنگهاى سنگين با سامانيان كرد . مسعودى مورخ شهير و جغرافىدان معروف كه معاصر سيد رضى بوده در تاريخ مشهورش « مروج الذهب » از ناصر كبير به نام اطروش ياد كرده و مىنويسد : اطروش در بلاد طبرستان قيام كرد و پيروان بنى عباس ( سياه جامگان ) را از آنجا بيرون راند . وى داراى هوش سرشار بود و ديلمىها را كه در آن موقع كافر مجوسى بودند مسلمان كرد . « 1 » سيد مرتضى در ديباچهء كتاب « مسائل ناصريات » گويد : ما از ديگران در استوار كردن مبانى علوم اين فاضل بارعا كرّم اللّه وجهه ( ناصر كبير ) سزاوارتريم ، زيرا از طرف مادر جدّ من مىباشد . « 2 » مقام وى در دانش زهد و فقه از آفتاب روشن‌تر است ، او اسلام را ميان ديلميان رواج داد . مؤلف رياض العلماء به تحليل و نقد نظريات و رواياتى كه در حق وى هست پرداخته و وى را از فقها و علماى عالىمقام اماميه به شمار آورده است . « 3 »

--> ( 1 ) كتاب سيد رضى مؤلف نهج البلاغه صفحه 16 و 17 - كتاب شهيدان راه فضيلت - صفحه 24 . ( 2 ) كاخ دلاويز صفحه 2 و 3 ( 3 ) ناصريات : مجموعه مقالات ص 15